Κακή συμπεριφορά παιδιού

Κακή συμπεριφορά παιδιού: Διαχειρίζομαι την άσχημη συμπεριφορά του παιδιού αποτελεσματικά.

Κακή συμπεριφορά παιδιού

Γιατί χρειάζεται να μάθω να διαχειρίζομαι την κακή συμπεριφορά παιδιού;

Όσο σωστά κι αν μεγαλώνουμε τα παιδιά μας, θα έρθουν στιγμές που θα κληθούμε να αντιμετωπίσουμε μη αποδεκτές συμπεριφορές εκ μέρους τους, ενώ μπορεί να υπάρξουν περίοδοι από τα 2 έως τα 4 έτη περίπου του παιδιού κατά τις οποίες θα έχει εκρήξεις (tantrums, ξεσπάσματα), για λόγους που σε εμάς θα φαίνονται ασήμαντοι, που μπορούν να μας εξαντλήσουν ψυχολογικά και να επηρεάσουν αρνητικά την καθημερινότητά μας. Εκτός αυτού, ο λανθασμένος τρόπος αντιμετώπισης της κακής συμπεριφοράς του παιδιού μπορεί να έχει αρνητικό αντίκτυπο στην ανάπτυξη της προσωπικότητάς του.

Πώς να περιορίσω την εκδήλωση αρνητικής συμπεριφοράς του παιδιού;

Για να περιορίσω την αρνητική συμπεριφορά, δεν αφήνω το παιδί μου να λημοκτονεί συναισθηματικά. Πώς το επιτυγχάνω αυτό; Αποδέχομαι και αγαπώ το παιδί μου ανευ όρων και περνάω ποιοτικό χρόνο μαζί του. Επίσης, βάζω όρια στο παιδί και τηρώ μία ρουτίνα στην καθημερινότητά του.

Ακόμα, όταν είμαι με το παιδί, φροντίζω να διατηρώ τη σύνδεσή μας. Το παιδί, όταν είναι μικρό, έχει ανάγκη να είναι συνεχώς συνδεδεμένο μαζί μου. Χρειάζεται, λοιπόν, να το εμπλέκω στις δραστηριότητες με τις οποίες καταπιάνομαι. Όταν θέλω να κάνω κάτι μόνη μου, του προσφέρω μία απασχόληση, ενημερώνοντάς το τι χρειάζεται να κάνω όσο αυτό απασχολείται μόνο του.

Επίσης, τροποποιώ ό,τι προηγείται ή ό,τι έπεται της ανάρμοστης συμπεριφοράς. Παραδείγματος χάριν, φροντίζω να ξεκινήσει τη ρουτίνα ύπνου του πριν νυστάξει. Έτσι, αποφεύγω την αρνητική συμπεριφορά πριν τον ύπνο. Επιπλέον, φροντίζω να κοιμηθεί επαρκώς. Έτσι, αποφεύγω την αρνητική συμπεριφορά το πρωί και καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας.

Στα μεγαλύτερα παιδιά, τους εκφράζω την εμπιστοσύνη μου. Ένα παιδί που αισθάνεται ότι του έχουμε εμπιστοσύνη θα μπει δυσκολότερα στη διαδικασία να την προδώσει.

Πώς διαχειρίζομαι την ανάρμοστη συμπεριφορά του παιδιού μου αποτελεσματικά;

Αν το παιδί μου εκδηλώσει ανάρμοστη συμπεριφορά, πριν αντιδράσω, παίρνω μία βαθιά ανάσα και λίγο χρόνο για να σκεφτώ πώς μπορώ να την αντιμετωπίσω αποτελεσματικά. Στόχος μου είναι να βοηθήσω το παιδί μου να μάθει και όχι να το πληγώσω.

Ανάλογα, λοιπόν, με την περίπτωση, μπορώ να δοκιμάσω τα εξής:

Παραμένω σταθερή στα όρια που έχω θέσει

Αν το παιδί δοκιμάζει τα όρια που έχω θέσει, δεν υποκύπτω και παραμένω σταθερή στην τήρησή τους. Για να αντιμετωπίσω τη συμπεριφορά του παιδιού, σε αυτήν την περίπτωση, δίνω στο παιδί οδηγίες αποτελεσματικά (Βλ. Όρια στα παιδιά).

Επικυρώνω τα συναισθήματά του

Όταν το παιδί μου βιώνει ένα αρνητικό συναίσθημα, του λέω: «Είναι εντάξει κλαις.» ή και «Είναι εντάξει να αισθάνεσαι …, όταν αισθανόμαστε … κάνουμε …». Δηλαδή, επικυρώνω τα συναισθήματα του και του μαθαίνω πως να τα διαχειρίζεται.

Συζητάω με το παιδί μου

Αν το παιδί μου μού γκρινιάζει συνεχώς, μπορώ να το συζητήσω μαζί του. Μπορώ να του πω με γλυκό τρόπο: «Γιατί μου συμπεριφέρεσαι έτσι; Έχεις κάποιο παράπονο από μένα;» και να το αφήσω να μου εκφράσει τυχόν παράπονά του. Δίνω σημασία σε αυτά που θα μου πει και εξετάζω αν έχουν βάση και πως μπορούν να με βοηθήσουν να διορθώσω την κατάσταση.

Περιορίζω και χειρίζομαι αποτελεσματικά τις συγκρούσεις μεταξύ των παιδιών

Για να αποφεύγω τις συγκρούσεις μεταξύ των παιδιών, βάζω τον εξής κανόνα: Όποιος πάρει πρώτος ένα παιχνίδι (ή οτιδήποτε άλλο), μπορεί να το κρατήσει μέχρι να το ευχαριστηθεί και μετά να το δώσει στον άλλο. Αν επιτρέπω στο ένα παιδί να παίρνει το παιχνίδι επειδή κλαίει, θα μεγαλώσει θεωρώντας ότι μπορεί να κάνει ότι θέλει. Επιπλέον, το άλλο παιδί θα αισθάνεται αδικημένο και πληγωμένο από εμάς και δε θα μάθει να διεκδικεί όσα του αναλογούν.

Αν τα παιδιά μου μαλώνουν, μπορώ να τους λέω: «Είστε αδέρφια, είστε αγαπημένα, βρείτε τα.» και να τα αφήνω να τα βρουν μόνα τους. Αν δω ότι δεν μπορούν να τα βρουν, τους λέω: «Αφού δεν μπορείτε να τα βρειτε, ας παίξει ο καθένας μόνος του.».

Αντιδρώ με ψυχραιμία όταν το παιδί μου με παρακούει

Αν το παιδί μου με παρακούσει, δεν το τιμωρώ, αλλά του επισημαίνω με ηρεμία και σοβαρότητα ότι αυτό που έκανε δε μου αρέσει και δε θέλω να επαναληφθεί. Αν, για παράδειγμα, το παιδί μου δεν επιστρέψει στο σπίτι την ώρα που έχουμε συμφωνήσει, του λέω με ήρεμο και σοβαρό ύφος: «Άργησες. Δε μου αρέσει που με παράκουσες. Να μην επαναλειφθεί αυτό, σε παρακαλώ.»

Extra tip:

Οι φωνές, οι τιμωρίες, οι δωροδοκίες, οι συναισθηματικοί εκβιασμοί και οι απειλές δε διδάσκουν την επιθυμητή συμπεριφορά.

Να δω ακόμα:

Πρωινό ξύπνημα παιδιών

Επόμενο βήμα: Οδηγός για γονείς